Jedyny problem, jaki mają zwierzęta, to problem z ludźmi.

Są rzeczy, których nie wystarcza odnotować, trzeba je upamiętnić.

Tam, gdzie się kończy zasięg czasu, kończy się zasięg śmierci.

Wszystko co mogło (podstępnie, niepostrzeżenie, bezlitośnie) – zastąpić miłość pomiędzy nami – czyli na przykład – przywiązanie, odpowiedzialność, przyzwyczajenie, uzależnienie, sentymenty, sukcesy, zazdrość, seks, brak seksu, dzieci, wnuki, majątek, opinia publiczna i tak dalej – wszystko zabrała śmierć. Nieoceniona śmierć!

Gwiazdy to ludzie, którym się udało zostać tymi, za których zawsze chcieli uchodzić.

Żeby miłość zwyciężyła śmierć potrzebna jest i miłość i śmierć. 

Jeśli mielibyśmy rodziców na zawsze – przestalibyśmy ich w ogóle zauważać.

Jeden człowiek na pustym placu to ktoś. Tłum na placu to nikt.

Nie ma nic trudniejszego do porzucenia niż myśl.

Pokora mędrców jest równie imponująca jak pycha głupców.

Słynne „wiem, że nic nie wiem” to gorzka refleksja nad tym, że cała mądrość świata zaczyna się dopiero tam, gdzie nasza się kończy…

Mądrość nie jest wiedzą, lecz świadomością niewiedzy.

Wiara nie szuka dowodu, lecz nadziei.

Energia czystej intencji to istota czekania. Takie czekanie jest działaniem.

Artysta jest kucharzem w świecie ducha.

Mordując przeciwnika przyznajemy, że nie znaleźliśmy w sobie inteligentniejszego pomysłu na zwycięstwo. On co prawda już się nie rusza, ale jego racje wciąż istnieją. Nie można zabić cudzych racji.

 Ciągle czytam przy jedzeniu i nie wiem co jem, ale wiem, co czytam. Dlatego podczas wojny moja babcia miała na kolację odgrzewany ryż i ciekawą książkę.

Ślub to wyjątkowo śmiała prowokacja w stosunku do Opatrzności. Małżeństwo ma odtąd stanowić ochronę naszej miłości i to zupełnie wystarczy. Opatrzność przestaje być potrzebna. Nikt nie wierzy w to, co tu napisałam, ale wszyscy się żenią.

Mężczyźni potrafią piękniej kochać, bo kobiety nie odróżniają miłości od posługi. Nieszczęsne macierzyństwo jest jak piętno wypalone na duszy.

Uznanie miłości jako jedynej siły nadającej wartość człowiekowi i pozwalającej mu nazywać siebie istotą wyższą to w zasadzie wszystko, co należy wiedzieć o życiu.

Sztuka rodzi się w bólu, ale nie należy mylić bólu rodzenia z bólem istnienia.